Yaz Yağmurunun Getirdikleri

Uyanınca bir yaz sabahına ve ilk ses olarak bir gök gürültüsü duyunca hala rüyadayım sandım. Ardından bir tane daha! Hemen ayaklanıp gözlüklerimi bile takmadan perdeyi savurdum ve gökyüzüne baktım. Evet, işte bütün maviliği grilikler bürümüş. Sanki yıllardır görmediğim çok aziz bir dostumu görmüş gibi sevinçli, ya da bir doğum günü hediyesi almış gibi huzur doldum. Evet, ağustosun ortalarında bir gün gökyüzü feci halde gri, yerler ıslak ve güneş gökyüzünde gözükmüyordu. Rüyamda dakikalar önce iki ay bir güneş aynı gökyüzünde dans ediyordu ve uyandığımda canımı sıkacak kadar parlak olan güneş ortalıktan elini eteğini çekmişti. Her zaman ki sert tavrıyla gök gürültüsü homurdanıyor, şehrin pislik dolu havası ağırlaşmış, güneş kaybolmuş, ben ise uyanmış, huzur dolmuştum…