6.8.08

Azimli Adam

Hazırım. Önce bunu sonra diğerini. Neydi bunlar? Heh hatırladım. Önce sağ sonra sol. Bir onu sonra öbürünü. Sağ ve sol. Adım adım yavaş yavaş. Çok zor olmasa gerek. Son bir yıldır herkesin yaptığını gördüm. Hatta yapamayan bir tek benim sanırım. Ne kadar zor olabilir ki? Rüyamda bile gördüm! Yapabilirim pekala. Geçen babam parlak şeye bakarken duydum. Bizim kafamız vücudumuza göre daha büyükmüş. Bu yüzden ağırlık merkezimiz (ne demek olduğunu hiç sormayın çünkü bende bilmiyorum) daha yukarda imiş. Bu yüzden zormuş bu iş benim için. Ama yine de benim canımı çok sıkıyor yapamadıkça. Ne kadar zor olabilir ki? Bugün çok kararlıyım. Hatta anneme çaktırmadan her şeyi hazır ettim. Engellerimi kaldırdım. En sevdiğim giysilerimi giydim. Maviyi severim ama erkek rengi olduğu için değil. Gökyüzünün rengi olduğu için. Neyse dediğim gibi kararlıyım biraz sonra hiç düşmeden bu yataktan şuradaki dolaba kadar yürümeye çalışacağım. Hayır çalışmayacağım. Bugün yürüyeceğim. Hem de kimse yokken kimse beni izlemezken. Bir bebek için yürümek ne kadar zor olabilir ki? Hazırım. Önce bunu sonra diğerini…

Hiç yorum yok: